ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ: ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ, ΙΣΟΤΗΤΑ, ΑΥΤΟΔΙΕΥΘΥΝΣΗ





[2-4-2014] ΝΕΑ ΕΚΔΟΧΗ – http://is.gd/8HeyYe

















«(…) Ελευθερη κοινωνια ειναι μια κοινωνια στην οποια η εξουσια ασκειται αποτελεσματικα απο τη συλλογικοτητα… στην οποια ολοι συμμετεχουν πραγματικα με ισοτητα. Αυτη η ισοτητα πραγματικης συμμετοχης… πρεπει να διασφαλιζεται, οσο περισσοτερο γινεται, απο αποτελεσματικους θεσμους.(…)

Πραττω μαζι με τους αλλους σημαινει συμμετεχω, δεσμευομαι, ενωνομαι σε μια κοινη δραστηριοτητα― και αποδεχομαι μια οργανωμενη συνυπαρξη και συλλογικες επιχειρησεις στις οποιες οι αποφασεις παιρνονται απο κοινου και εκτελουνται απ’οσους συμμετεχουν στη διαμορφωση τους. (…)

Επειδη αναγκαστικα υπαρχει εξουσια στην κοινωνια, οσοι δεν συμμετεχουν σ’αυτη την εξουσια στη βαση της ισοτητας κυριαρχουνται απ’αυτους που συμμετεχουν στην εξουσια και την ασκουν, ―συνεπως δεν ειναι ελευθεροι, ακομα κι αν εχουν την ηλιθια αυταπατη οτι ειναι, επειδη υποτιθεται πως αποφασισαν να ζησουν και να πεθανουν σαν ηλιθιοι (idiots), δηλαδη σαν απλοι ιδιωτες (ιδιωτευειν). (…)

Χωρις τη δραστηριοτητα των πολιτων ολοι οι νομοι ειναι χαρτια διχως αξια. Οι δικαστες και τα δικαστηρια δεν ειναι δυνατον να μενουν αδεκαστοι και αδιαφθοροι σε μια κοινωνια ‘‘ατομικιστικων’’ προβατων που δεν ενδιαφερονται τι κανει η εξουσια. Η ελευθερια και η αυτονομια συνεπαγονται αναγκαστικα την ενεργο και στη βαση της ισοτητας συμμετοχη σε καθε κοινωνικη εξουσια που αποφασιζει για κοινες υποθεσεις.

Ο φιλελευθερος- ιδιωτης διανοουμενος μπορει, αν ειναι αρκετα βλακας, να φανταζεται τον εαυτο του ελευθερο απολαμβανοντας τα προνομια που του εξασφαλιζει η θεσμισμενη κοινωνικη ταξη και λησμονωντας πως δεν εχει αποφασισει αυτος ουτε για τα μπιχλιμπιδια που του πουλανε, ουτε για τις ειδησεις που του παρουσιαζουν, ουτε για την ποιοτητα του αερα που αναπνεει. (…)

Συμμετοχη στην εξουσια ειναι συμμετοχη στη θεσμιζουσα εξουσια. Σημαινει οτι καποιος μετεχει ισοτιμα με τους αλλους σε μια συλλογικοτητα που αυτοθεσμιζεται ρητα. Η ελευθερια σε μια κοινωνια εκφραζεται στους εξης δυο θεμελιωδεις νομους: δεν υπαρχει εκτελεση χωρις ισοτιμη συμμετοχη στη ληψη αποφασεων· δεν υπαρχει νομος χωρις ισοτιμη συμμετοχη στη θεσπιση του νομου. Μια αυτονομη συλλογικοτητα εχει εμβλημα και αυτοκαθορισμο: ειμαστε εκεινοι που εχουμε νομο να οριζουμε εμεις τους νομους μας.(…)» [Το Περιεχομενο του Σοσιαλισμου/Υψιλον/ σ. 14-20]

«…Μπορουν να υπαρξουν, εχουν υπαρξει, και ελπιζουμε πως θα υπαρξουν παλι κοινωνιες διχως Κρατος, διχως δηλαδη ιεραρχικα οργανωμενο γραφειοκρατικο μηχανισμο, διαχωρισμενο απο την κοινωνια και κυριαρχο. Το Κρατος ειναι ενα ιστορικο δημιουργημα που μπορουμε να το εντοπισουμε μεσα στο χρονο και στο χωρο: Μεσοποταμια, Ανατολικη και ΝΑ Ασια, προκολομβιανη Μεσοαμερικη. Μια κοινωνια διχος τετοιο Κρατος ειναι δυνατη, νοητη, ευκταια. Μια κοινωνια ομως διχως ρητους θεσμους εξουσιας [ληψης αποφασεων] ειναι σκετος παραλογισμος, στον οποιο υπεπεσαν τοσο ο Μαρξ οσο και ο αναρχισμος…» [Η Ανοδος της Ασημαντοτητας -Υψιλον- σ.262]

.

ΙΕΡΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΝΑΓΚΑΣΜΟΣ

«…Μια απο τις σημαντικοτερες λειτουργιες της σημερινης ιεραρχιας ειναι η οργανωση του καταναγκασμου… Στη δουλεια πχ, ειτε προκειται για εργαστηρια ή για γραφεια, ενα ουσιαστικο μερος της ‘‘δραστηριοτητας’’ του ιεραρχικου οργανου (απο τους αρχιεργατες μεχρι τη διευθυνση) ειναι η επιτηρηση, ο ελεγχος, η επιβολη ποινων, η μεση ή εμμεση επιβολη της ‘‘πειθαρχιας’’ και η αψογη εκτελεση των εντολων της διευθυνσης…

Γιατι ομως χρειαζεται να υπαρχει καταναγκασμος; Διοτι σε γενικες γραμμες οι εργαζομενοι δεν ριχνονται με αυθορμητο ενθουσιασμο να εκτελεσουν αυτα που η διευθυνση θελει να κανουν. Γιατι αυτο; Διοτι ουτε η εργασια τους ουτε το προϊον της τους ανηκουν, διοτι νιωθουν οτι τους ξενωνουν και τους εκμεταλλευονται, διοτι δεν αποφασιζουν οι ιδιοι αυτο που κανουν και τον τροπο που θα το κανουν, ουτε τι θα γινει αυτο που κανουν.

Με λιγα λογια, επειδη υπαρχει διαρκης συγκρουση μεταξυ εκεινων που εργαζονται και εκεινων που διευθυνουν την εργασια των αλλων και την καρπωνονται. Συνεπως… η ιεραρχια χρειαζεται για να οργανωνει τον καταναγκασμο, και ο καταναγκασμος χρειαζεται επειδη υπαρχει διαιρεση και συγκρουση, δηλαδη επειδη υπαρχει ιεραρχια [και εκμεταλλευση].

Πιο γενικα, παρουσιαζουν την ιεραρχια απαραιτητη για τη ρυθμιση των συγκρουσεων, κρυβοντας το οτι η ιδια η υπαρξη της ιεραρχιας ειναι η πηγη της διαρκους συγκρουσης. Διοτι, οσο θα υπαρχει ενα ιεραρχικο συστημα, θα υπαρχει αναγκαστικα διαρκης αναζωπυρωση μιας ριζικης συγκρουσης μεταξυ ενος διευθυντικου και προνομιουχου στρωματος, και των υπολοιπων κατηγοριων που περιοριζονται σε ρολους εκτελεστη.»

[Επειδη η ιδια η κοινωνια δεν πιστευει οτι μπορει  ή δεν ενδιαφερεται να οργανωσει τη συμβιωση και τις δραστηριοτητες της, να αυτοδιευθυνθει, ενα στρωμα ‘‘φωτισμενων’’ κηδεμονων αναλαμβανει μονοπωλιακα τη θεσμοθετηση, τη νομοθεσια, την οργανωση και τη διευθυνση της ‘‘ανηλικης’’ κοινωνιας. Κατεχοντας αποκλειστικα τη ληψη αποφασεων, οι αρχοντες δεν οργανωνουν παρα την εκμεταλλευση της κοινωνιας, με ορους κτηνοτροφιας. Αρμεγουν το ποιμνιο, το κουρευουν, και το πουλανε στο χασαπη. Και η ηγεμονια τους ειναι δυνατη χαρη στους πλουσιοπαροχα αμοιβομενους διανοουμενους και δημοσιογραφους, που θα ορισουν ως βλακα, παραφρονα, δολιο ή ολα αυτα μαζι, οποιον αρνειται να δεχτει την ιεραρχια και την εκμεταλλευση ως λογικη, θεμιτη, φυσικη και αυτονοητη κοινωνικη ταξη πραγματων.]

«Λεγεται οτι, αν δεν υπαρχει καταναγκασμος, δεν θα υπαρχει πειθαρχια, πως ο καθενας θα κανει ο,τι του καπνισει, πως θα βυθιστουμε στο χαος. Ολα αυτα ειναι μια ακομα σοφιστεια. Το ζητημα δεν ειναι να μαθουμε αν η πειθαρχια, ή καμια φορα και ο καταναγκασμος, χρειαζονται. Το ζητημα ειναι ποια πειθαρχια, ποιοι την εχουν αποφασισει, ποιοι την ελεγχουν, με ποιες μορφες και ποιους στοχους. [Πειθαρχια προς οφελος ποιων;]

Οσο περισσοτερο οι στοχοι της πειθαρχιας ειναι ξενοι προς τις επιθυμιες εκεινων που οφειλουν να τους πραγματοποιησουν, τοσο πιο ξενες τους ειναι οι μορφες της πειθαρχιας και οι αποφασεις που αφορουν αυτους τους στοχους, και τοσο μεγαλυτερη αναγκη καταναγκασμου υπαρχει για να τις σεβαστουν.

Αυτοδιαχειριζομενο συνολο δεν ειναι ενα συνολο χωρις πειθαρχια αλλα ενα συνολο που αποφασιζει το ιδιο την πειθαρχια του, και σε οριακες περιπτωσεις, τις ποινες που πρεπει να υποστουν εκεινοι που την παραβιαζουν αυθαιρετα.(…)» [Το Περιεχομενο του Σοσιαλισμου /Υψιλον/ σ.223-4]

.

Η Θρησκεια του Εμπορευματος
Το Σωμα της Αυτοδιευθυνσης

Ιεραρχια

To Κενο

Μαης ’68

Επανασταση
Αυτονομια, Ισοτητα, Αυτοδιευθυνση
H Εκκλησια του Δημου

Το Σωμα της Αυτοδιευθυνσης

..

One Response to “ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ: ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ, ΙΣΟΤΗΤΑ, ΑΥΤΟΔΙΕΥΘΥΝΣΗ”

  1. Κερεντζής Λάμπρος Says:

    πολύ χαίρομαι για το μπλοκ σας, ευχαριστώ

*

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: