.

Στάθης Καλύβας: «…Ακόμα και αν είχαμε επεισόδια μεγαλύτερης έκτασης, δε νομίζω ότι θα αυτά θα είχαν σημαντικές πολιτικές επιπτώσεις. Ίσως και να συσπείρωναν τον κόσμο εκείνο που θα φοβόταν για την ασφάλειά του, για την περιουσία του. Μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα και οι Έλληνες είναι λαός μικροαστικός, με μεγάλη προσκόλληση στην περιουσία τους. Δηλαδή τη μια φωνάζεις και λες μεγάλες κουβέντες για κρεμάλες κλπ, αλλά όταν απειλείται η ιδιοκτησία σου και η ασφάλειά σου, τότε τα πράγματα είναι διαφορετικά. […] στην Ελλάδα θεωρώ πως φωνάζουμε πιο πολύ από ότι στην πραγματικότητα δρούμε. Πιστεύω ότι πολλές φορές συγχέουμε τη φωνή και την αγανάκτηση με τη ριζοσπαστική πράξη. Μάλιστα, θα έλεγα ότι φωνάζοντας κανείς εκτονώνεται κιόλας και άρα δεν προχωράει και σε πράγματα πιο ακραία..» – goo.gl/sTvwZ

.

*

ΟΙ ΔΟΛΑΡΙΟΦΡΟΝΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ‘‘ΜΝΗΜΟΝΙΑ’’

Καπιταλισμος δεν ειναι ουτε ο Λατσης, ουτε ο Ροκφελερ, ουτε η Siemens, ουτε η BP. Ειναι ο μεσος ανθρωπος, ο προθυμος να πουληθει για να καταναλωνει, ο προθυμος να συμμετασχει στη διαδικασια συσσωρευσης του Ιερου Κεφαλαιου. Τις τελευταιες δεκαετιες, προσαρμοσμενος σημαινε δυναμει βολεμενος. Το προβαλλομενο κοινωνικο προτυπο ηταν να σπουδασεις, να αποκτησεις δεξιοτητες, να γινεις εμπορευμα υψηλων προδιαγραφων, να σε αγορασει σε καλη τιμη καποια εταιρεια ή το κομματικο “δημοσιο”, να βολευτεις και να βρεις το νοημα του βιου, την καταναλωση. Επι δεκαετιες οι νεοελληνες ψηφιζαν και προσκυνουσαν τις καθεστωτικες συμμοριες, κομματα και εταιρειες, για να παιρνουν ως ανταλλαγμα διορισμους, αργομισθιες, επιδοτησεις, νομιμοποιησεις αυθαιρετων, ασυλια για να κλεβουν ανενοχλητοι ο ενας τον αλλο, και λαιφσταιλ. Στηριζαν την αρχουσα μαφια για ενα μονο λογο: ηθελαν να γινουν μελη της.

Ολως αιφνιδιως, σημερα φτυνουν εκει που εγλειφαν. Τωρα που τα λεφτα και τα ρουσφετια κοβονται, και δεν θα μπορουν να πληρωνουν τις δοσεις του αυτοκινητου και της tv plasma, ανακαλυψαν οτι οι εκλεγμενοι νταβατζηδες τους ειναι ‘‘κλεφτες’’.
Τωρα το Αφεντικο αποφασισε να υποτιμησει και τις δεξιοτητες, και τα προσοντα, και την προθυμια μας να πουληθουμε. Δεν θελουμε να αλλαξουμε τον κοσμο, δεν ειμαστε ουτε παλαβοι ουτε ιδεοληπτικοι, ειμαστε υπευθυνοι και ρεαλιστες, θελουμε να προσαρμοστουμε και να γινουμε ανταγωνιστικοι, ευπωλητοι. Στο εξης ομως, προσαρμοσμενος σημαινει δουλοπαροικος.

Ηρθε ο λογαριασμος για τον εθελοδουλο, τον καταναλωτη, τον πελατη των κομματων. Οι προαγωγοι του εκτιμουν οτι δεν εχουν πλεον αναγκη να τον εξαγοραζουν, μπορουν απροκαλυπτα να του επιβαλλουν το καπιστρι: κινεζοποιηση.
Προκειμενου να αλλαξει κατι, η δολαριοφρων πλειοψηφια, η ‘‘μεσαια ταξη’’, πρεπει να εξαλειφθει. Η πεινα διαρκειας που επιβαλλεται μεσω ‘‘μνημονιων’’, μπορει να εχει και θετικες πλευρες. Η αδυναμια του κομφορμιστη να βολευτει, να πουληθει σε καλη τιμη, ισως να τον ωθησει να αρνηθει να πουλιεται. Κι αν δεν υπαρχει ελπιδα να απαρνηθει ο ιδιος την κατασταση του ρομποτ, ισως το κανουν τα παιδια του.

 

.

*

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s