Σταυρος Κωνσταντακοπουλος

«…στις αρχές του 20ού αιώνα η αντίδραση των συντηρητικών στοχαστών στη μεγάλη αξία της νεωτερικότητας που είναι η ισότητα, ενδύθηκε το μανδύα της επιστήμης. Αν, δηλαδή, την επαύριον της γαλλικής Επανάστασης η άρνηση της ισότητας έγινε από τους συντηρητικούς στοχαστές (Θεοκράτες, Μπερκ κ.α.) στο όνομα του θεού και της παράδοσης, στις αρχές του 20ού αιώνα η ίδια άρνηση γίνεται στο όνομα της επιστήμης. Στοχαστές όπως ο Ιταλός Scipio Sighele ή οι Γάλλοι Gabriel Tarde, και κυρίως ο Gustave Le Bon, προσπαθούν να θεμελιώσουν την «επιστήμη» της ψυχολογίας των μαζών, μια «επιστήμη» που δεν έχει άλλο στόχο από το να πολεμήσει τα εξισωτικά ιδανικά …
[Οι διδαχές της:] …τα διάφορα άτομα όταν είναι απομονωμένα, είναι ενδεχομένως ικανά για ορθολογικό στοχασμό. Όταν όμως συναποτελούν τη μάζα, που τις περισσότερες φορές οι συγγραφείς αυτοί, και ιδιαίτερα ο Λε Μπον, την αποκαλούν «όχλο», είναι παρορμητικά, οξύθυμα, ανίκανα να σκεφθούν ορθολογικά… [Οι ιδεες αυτες]…γεννήθηκαν σε μια συγκυρία φόβου για τις ελίτ απέναντι στις κινητοποιήσεις των μαζών και στον αγώνα τους για ισότητα… αποτέλεσαν πάντοτε μια μηχανή πολέμου των κυριάρχων τάξεων απέναντι στις κατώτερες και στις διεκδικήσεις τους…»

goo.gl/YnCmU

δες:
ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ. ΟΙ ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΟΙ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ – https://wp.me/P1lvWO-T0