Ψυχοϊστορια. Οι πολιτισμοι του θανατου | Lloyd deMause

http://wp.me/P1lvWO-Q6

«…Στους στρατιωτικους, ο σχιζοειδης εναλλακτικος εαυτος τους (“πολεμιστης”) εχει κοινη νευροβιολογικη βαση με την κατασταση των προψυχωσικων και αυτιστικων παιδιων. Εχουν κοινη αιτια την πρωιμη βλαβη της αμυγδαλης, του προμετωπιαιου φλοιου και της νησιδας.118 Τοσο οι αυτιστικοι οσο και οι στρατιωτικοι σε παραταξη εκδηλωνουν την απωλεια της αυτονομιας. Αυτο ειναι χαρακτηριστικο των αλλοκοτων στερεοτυπων που εχουν κοινα. Οι αυτιστικοι βαδιζουν με κορμο σε χαρακτηριστικη λορδωση, με ακαμπτα χερια και ποδια, οπως και οι στρατιωτες (το ονομαζουν παρελαση). Οι αυτιστικοι χτυπουν σπασμωδικα το κεφαλι τους οπως και οι στρατιωτικοι (στρατιωτικος χαιρετισμος).119 Οι αυτιστικοι αποφευγουν την οπτικη επαφη με τα ματια του αλλου οπως και οι στρατιωτες σε προσοχη.120
Οι αυτιστικοι δεν μιλουν (στρατιωτικο σωμα σε παραταξη), προτιμουν μονοτονες επαναληψεις (ατελειωτη παρελαση) κλεινονται στο αυτιστικο τους οστρακο (στρατιωτικη θωρακιση) […]
Οι αυτοκτονικοι πολεμοι ειναι ψυχικα “καθαρτηριοι” [απομονωνουν την βασανιστικη ενοχη και αυτοπεριφρονηση που εγκατεστησαν τα τραυματικα γεγονοτα της παιδικης ηλικιας. Εξορκιζουν τους εφιαλτικους “αλλους εαυτους” που στοιχειωνουν το ατομο.] Ο πολεμος “μας δινει αποφασιστικοτητα, σκοπο. Μας κανει ευγενεις, δινει νοημα, λογο για να ζουμε… μας δινει την αισθηση της εξυψωσης πανω απο την ασημαντοτητα…”»
[The Army’s hidden child abuse epidemic – http://is.gd/ycXo3I armytimes.com – Επιδημια εγκληματων κατα παιδιων σε οικογενειες στρατιωτικων των ΗΠΑ. Αυξηση 40% μεταξυ 2009 και 2012. -30000 παιδια κακοποιηθηκαν, 118 δολοφονηθηκαν.]
[thepressproject.gr – http://is.gd/m5BUE6 ]

*
*
Seymour Byman- http://is.gd/Td8FY3
«…Η ιστορια της παιδικης ηλικιας και οι συνεπειες της ειναι υποθεση πολυ προσωπικη και απειλητικη, τοσο για τους αναγνωστες οσο και για τον ιδιο τον ερευνητη-συγγραφεα, που επιβαρυνεται ψυχικα απο τα ευρηματα του. Η ερευνα της ιστοριας της παιδικης ηλικιας ειναι σαν την ψυχαναλυση. Καταστασεις σκληρες και οδυνηρες ερχονται συχνα στην επιφανεια… Αν ομως το ιστορικο παρελθον ειναι οπως η προσωπικη προϊστορια, γεματο σκληροτητα και οδυνη; Ισως να μην υπηρξαν ποτέ ευτυχισμενες εποχες…
Οι ιστορικοι εχουν οπως ο μεσος ανθρωπος την αναγκη για ενα κατανοητο σχημα του παρελθοντος, με σαφη διακριση των “ηρωων” απο τους “εγκληματιες”. Θα προκαλεσει τη δημοσια οργη ο ψυχοϊστορικος που θα αποκαλυψει σε καποιες καταστασεις τα διαβολικα κινητρα των “ηρωων” της κοινωνιας, και τα αγγελικα κινητρα των “εγκληματιων”.
Σε μια διαλεξη μου, οταν αναφερθηκα στην ψυχοπαθολογια των χριστιανων μαρτυρων, ενας διακεκριμενος ιστορικος εξανεστη δημοσια φωναζοντας “καθηγητα Byman, δεν υπαρχει λοιπον τιποτα ιερο; Δεν υπαρχουν ηρωες;” Μπορουσα μονο να απαντησω “Οχι”.
Για να ερευνησουμε επαρκως το παρελθον πρεπει να κατανοησουμε τη ρηση του Freud “το παιδι ειναι πατερας του ανθρωπου”. Πρεπει να κατανοησουμε οτι ο ψυχοϊστορικος θα δεχεται επικριτικες επιθεσεις πολυ σκληροτερες απο εκεινες που δεχονται οι αλλοι ιστορικοι… Οι επικριτες υποφερουν ψυχικα λογω των ευρηματων μας. Πρεπει να επιμενουμε, να μην παραβλεπουμε κανενα στοιχειο που αφορα την παιδικη ηλικια. Αλλιως, η ερευνα μας θα ειναι τοσο παιδαριωδης οσο και η παραδοσιακη ιστορικη ερευνα…»
Alice Miller: «Ειναι σημαντικο να γραφεις για τις προσωπικες σου τραυματικες εμπειριες. Δινεις ετσι στους αλλους κινητρο να σκεφτουν και να συνειδητοποιησουν τί τους συνεβη στο δικο τους παρελθον. Οι πρωτοι που θα δωσουν προσοχη θα ειναι οι ανθρωποι με λιγοτερο τραυματικη παιδικη ηλικια, επειδη εχουν λιγοτερα να αρνηθουν…» http://wp.me/P1lvWO-Q6