::


VANEIGEM
http://vaneigem79.wordpress.com

«…Διανοουμενο δεν αποκαλω το ατομο που χρησιμοποιει το κεφαλι περισσοτερο απο τα χερια, αλλα οποιονδηποτε εργαζεται για την απωθηση των επιθυμιων της ζωης… Η διανοητικοτητα βρισκεται μεσα στον καθενα μας, [ειναι] το αγκυροβολημα της οικονομιας μεσα στο ατομο…
Ο διανοουμενος δεν αντιλαμβανεται τιποτα χωρις αναγκαιοτητα, χωρις καταναγκασμο, εξωτερικο αιτιο [ετερονομια]… Οποιος θεμελιωνει τον εαυτο του πανω στη διανοητικη λειτουργια τοποθετειται αναγκαστικα πανω στον αντιποδα των επιθυμιων, καταστελλει τη θεληση για ζωη προς οφελος της θελησης της δυναμης… Οποιος αποδεχεται τη διανοητικη λειτουργια ως μοναδικη μορφη νοημοσυνης, εργαζεται για την απωθηση των επιθυμιων της ζωης, για την αυξηση της καταπιεσης…


Η διανοητικοτητα ολοκληρωνει το φιλτραρισμα της γλωσσας απο την οικονομια…
Ο μετασχηματισμος της ζωης σε παραγωγικη δυναμη εκφραζεται… με τις αφηρημενες μορφες που μας στραγγιζουν απο την ανθρωπια μας… Η κοινωνια αναγεται σε αγορα, οι απολαυσεις… γινονται εργασια, η εργασια τεινει να διανοητικοποιειται…
Επειδη ο καταμερισμος της εργασιας αναπαραγεται μεσα στον καταμερισμο του σωματος, ο διαχωρισμος σε αφεντες και σκλαβους εκανε το κεφαλι δοχειο της διαχωρισμενης σκεψης. Η εμφανιση μιας διανοητικης ταξης και μιας χειρωνακτικης ταξης μετετρεψε το κεφαλι σε εδρα μιας εξουσιας που ελεγχει και απωθει τη σεξουαλικοτητα του υπολοιπου σωματος…


Αναμεσα στο κεφαλι,που ελεγχει, κυβερνα, οργανωνει, και το υπολοιπο σωμα, που εκτελει τις διαταγες και [καταπνιγει τις επιθυμιες] , η “ταξικη παλη” … κυριαρχειται απο την οικονομια…σπανια αποφευγει την παγιδα της ανταλλαγης [της εμπορευματοποιησης των ανθρωπων] … Οταν το προλεταριατο προσπαθει να καταλαβει την εξουσια αντι να την καταστρεψει, η διανοητικη λειτουργια μετατρεπεται σε αφηρημενη ταξικη συνειδηση που η ερμηνεια της ανηκει στους γραφειοκρατες, στους μεγαλους τιμονιερηδες της προλεταριακης απελευθερωσης… Διχως την ατομικη χειραφετηση, η ταξικη παλη ειναι ο κινητηρας της εμπορευματικης αυτοκαταστροφης…
Η γραφειοκρατικο-αστικη ταξη και το προλεταριατο ειναι οι δυο αντικειμενικες αφαιρεσεις της ιδιας αλλοτριωσης, που βιωνεται διαφορετικα…»[σ.65-75] http://wp.me/P4X6By-55

ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ. ΜΑΗΣ ’68
https://castoriadis1968.wordpress.com/128-2/

«…Ακολουθωντας ενα χαρακτηριστικο ολων των επαναστασεων, το κινημα αυτοαναπτυσσεται και αυτογονιμοποιειται κατα την ανοδικη φαση του (απο 3 εως 24 Μαϊου). Κανει τους εργατες να κατεβουν σε απεργια… Αναγκαζει πρυτανεις και υπουργους να αποκαλυψουν μπροστα σε ολους ποση ασυναρτησια, αμαθεια και βλακεια εχει ο ρολος τους. Αποκαλυπτει το κενο που βασιλευει σε ολα τα επιπεδα των θεσμων… Ταυτοχρονα το κινημα υποχρεωνει τις ‘‘εργατικες’’ γραφειοκρατικες ηγεσιες να φανουν οι υστατοι εγγυητες της καθεστηκυιας ταξης, μεχρι τα μπουνια αλληλεγγυες στην ασυναρτησια και την αναρχια της…

Οι φοιτητες, πρωτα της Ναντερ και κατοπιν ολης της χωρας, εθεσαν το ερωτημα: ποιος ειναι το αφεντικο στο πανεπιστημιο, και τι ειναι το πανεπιστημιο; Η απαντηση ηταν: θελουμε εμεις να ειμαστε τα αφεντικα, για να το κανουμε αλλιωτικο απ’οτι ειναι.(…) Καταφεραν πληγμα στις γραφειοκρατικες ιεραρχικες δομες της κοινωνιας στο σημειο ακριβως που εμοιαζαν περισσοτερο δικαιωμενες για το κοινο αισθημα, εκει που η σοφιστεια: η γνωση δικαιωνει την εξουσια ( και η εξουσια κατεχει εξ ορισμου τη γνωση) μοιαζει απροσβλητη…

…το Μαϊο του ’68 στη Γαλλια το βιομηχανικο προλεταριατο δεν υπηρξε η επαναστατικη πρωτοπορια της κοινωνιας παρα η βραδυκινητη οπισθοφυλακη της. Αν το φοιτητικο κινημα πραγματικα εκανε εφοδο στον ουρανο, αυτο που πλακωσε καταγης την κοινωνια ηταν η σταση του προλεταριατου, η παθητικοτητα του απεναντι στις ηγεσιες του και στο καθεστως, η αδρανεια του, η αδιαφορια του για οτιδηποτε δεν ειναι οικονομικη διεκδικηση. (…) Το συντηρητικοτερο, το πιο φενακισμενο, το πιο παγιδευμενο στρωμα στα διχτυα και στα δολωματα του συγχρονου γραφειοκρατικου καπιταλισμου, ηταν η εργατικη ταξη…

Ολα θα ηταν διαφορετικα αν υπηρχε ενα αρκετα ισχυρο επαναστατικο κινημα: για να αποτρεψει τις γραφειοκρατικες δολοπλοκιες, για να ξεσκεπαζει μερα με τη μερα τη διπροσωπια των αριστερων ηγεσιων, να δειχνει στους εργατες το βαθυτερο νοημα των φοιτητικων αγωνων, να προπαγανδιζει τη συγκροτηση αυτονομων απεργιακων επιτροπων στην αρχη και κατοπιν εργατικων συμβουλιων, μεχρι να ξαναβαλουν μπροστα την παραγωγη τα εργατικα συμβουλια..»   https://castoriadis1968.wordpress.com/

ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ
http://wp.me/P4LYSZ-2R

«…Οι ανθρωποι… νομιζουν οτι το καθεστως ειναι ισχυρο και ξερει, κι οτι οι ιδιοι ειναι ανισχυροι και δεν ξερουν. Κι αυτο στηριζεται στην παραδοσιακη ιδεολογια (που τη συνεχιζει, φυσικα, ο Μαρξισμος) οτι αυτοι που ειναι στα πραματα ξερουνε. Ποιος ξερει; Υποτιθεται οτι ξερει ο επαγγελματιας πολιτικος, κι αυτος που εχει μερικα διπλωματα… Και φυσικα, ολο το συστημα ειναι οργανωμενο σαν μια συνωμοσια για να πεισει τον πληθυσμο οτι μονος του δεν μπορει να κρινει, κι οτι χρειαζονται οι ειδικοι.
[…]
Στην πραγματικοτητα, τα καθεστωτα ειναι σε μεγαλο βαθμο ανισχυρα, και αυτο ειναι συνυφασμενο με τη φυση της γραφειοκρατικης τους οργανωσης, που ειναι κατ’αναγκη γεματη απο αντιφασεις και παραλογα στοιχεια. [Χαρακτηριστικη] …η επιλογη των διευθυνοντων στις σημερινες κοινωνιες, που ειναι περιπου συστηματικη επιλογη των ανικανων… Μεχρι αυστηρας αποδειξεως του εναντιου, το γεγονος οτι ο Α ειναι διευθυνων, ειναι τεκμηριο οτι εχει λιγοτερες διανοητικες ικανοτητες απο το μεσο ανθρωπο…» [46-7]

«…η ‘‘πολιτικη’’ αντιπροσωπευση τεινει να ‘‘διαπαιδαγωγησει’’…[να εθισει] τους ανθρωπους στην πεποιθηση οτι δεν μπορουν να διαχειριζονται τα προβληματα της κοινωνιας, οτι υπαρχει μια ειδικη κατηγορια ανθρωπων προικισμενων με την ειδικη ικανοτητα να ‘‘κυβερνουν’’. Η διαρκης αντιπροσωπευση παει μαζι με την ‘‘πολιτικη ως επαγγελμα’’. Συντελει ετσι στην πολιτικη απαθεια, κι αυτη, με τη σειρα της, μεγαλωνει μεσα στο πνευμα των ανθρωπων το χασμα αναμεσα στην εκταση και στην πολυπλοκοτητα των κοινωνικων προβληματων και στην ικανοτητα τους να καταπιαστουν μ’ αυτα…» [is.gd/hungary56]
 
* * *
 
http://wp.me/P4LYSZ-20
«…Ο Πλατων λεει οτι η οργανωση της πολιτειας που προτεινει, απορρεει απο την ορθη θεωρηση του οντος και της φυσης του ανθρωπου. Το ιδιο, κατα βαθος, λεει και ο Μαρξ: πως η κομμουνιστικη κοινωνια θα πραγματοποιηθει αναποτρεπτα, γιατι τετοιοι ειναι οι ιστορικοι νομοι, τετοια ειναι η φυση της ιστοριας(…)
Ολη αυτη την πολιτικη φιλοσοφια, τη χαρακτηριζει ενα καιριο στοιχειο: οτι σε καμια περιπτωση ο πολιτικος φιλοσοφος δεν λεει καθαρα “εγω αυτο προτιμω και αυτο διαλεγω”. Παντα κρυβεται πισω απο την “αληθεια” πισω απο την “αντικειμενικη σκεψη” [τη μεταφυσικη, τη “θεια βουληση”, τους “νομους της ιστοριας”]… Δηλαδη: δε μιλαω εγω, αλλα ο Λογος… Ετσι αποφευγει, κατα καποιο τροπο, την προσωπικη του ευθυνη…

Εγω λεω αυτο το στοιχειωδες: οτι ακομα κι αν ξεραμε οτι το “επιστημονικα εγγυημενο” μελλον της ανθρωποτητας ειναι τα στρατοπεδα συγκεντρωσεως, θα ειμασταν εναντιον των στρατοπεδων συγκεντρωσεως. (Φυσικα μια τετοια “επιστημονικη” γνωση ειναι εξ ορισμου αδυνατη στο πεδιο της ιστοριας) (…) όποιοι κι αν ηταν οι “ιστορικοι νομοι” εγω ειμαι εναντιον του καπιταλισμου [ακομα κι αν ηξερα οτι θα ηταν ακλονητος αιωνιως] (…)

Συμπερασματικα: πού στηριζονται αυτα που λεμε; Στη δικη μας σταση, την προσωπικη και υπευθυνη… Σαν ανθρωποι, σαν κοινωνικα ατομα, σηκωνομαστε και λεμε οτι εμεις αυτό θελουμε. Και το θελουμε οχι γιατι το λενε οι “ιστορικοι νομοι”, τα κιταπια, η “Πολιτεία” ή το “Κεφάλαιο” κτλ, αλλα αυτη ειναι η με επιγνωση εκλογη μας… » [41-2]

«Θελουμε μια αυτονομη, αυτοδιευθυνομενη και αυτοθεσμιζομενη κοινωνια. Αυτη η εκλογη ειναι στη βαση της πολιτικης μας στασης και τοποθετησης… και μας δινει τη δυνατοτητα να πουμε: δεν ξερουμε αν η επανασταση θα νικησει ή θα νικηθει… αυτο που εχει για μας σημασια ειναι η δυνατότητα να νικησει…» [92]
http://wp.me/P4LYSZ-20

VANEIGEM
http://vaneigem74.wordpress.com

«…Παντου όπου υπαρχει εξουσια υπαρχει θυσια, και το αντιστροφο. Ο ηγετης και ο “πολιτικος αγωνιστης” … αποτελουν το σημειο οπου η επανασταση μεταβαλλεται στο αντιστροφο της χειραφετησης.
Η τρομοκρατικη ενεργεια που συνισταται στο να καθαρισεις πλατη με πλατη, με την ιδια σφαιρα, το γραφειοκρατη και τ’αφεντικο, δεν κανει αλλο παρα επιταχυνει την ανανεωση των ηγετικων στελεχων.
Για να καταστρεψουμε το κρατος και τις ιεραρχικες οργανωσεις που το αναπαραγουν, πρεπει να εκμηδενισουμε το εμπορευματικο συστημα…

Η συμπνοια του κρατους και του εμπορευματος μπορει να εκτιμηθει… απο την ταχυτητα επεμβασης των μπατσων (και των μπραβων των αφεντικων και των συνδικατων) μολις ξεσπασει μια αγρια απεργια…
Χωρις να υπολογισουμε την περιφρονηση που νοιωθει για τον εαυτο του, ο μπατσος περιφρονειται σαν μισθωτος δολοφονος, σαν τσιρακι ολων των καθεστωτων, σαν επαγγελματιας σκλαβος, σαν εμπορευμα προφυλαξης…»

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΡΙΑ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΕΥΜΕΝΗ ΑΥΤΟΔΙΕΥΘΥΝΣΗ –
http://wp.me/P4R6r0-3T

ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ
«…οι συγχρονες καπιταλιστικες κοινωνιες, ειτε ζουν υπο καθεστως “δημοκρατικο” ειτε “δικτατορικο”, ειναι στην πραγματικοτητα παντα ολοκληρωτικες. Γιατι η κυριαρχια των εκμεταλλευτων πρεπει, για να διατηρηθει, να κατακλυσει ολους τους τομεις της δραστηριοτητας και να προσπαθησει να τους υποταξει. Ο ολοκληρωτισμος δεν παιρνει πια τις ακραιες μορφες που ειχε περιβληθει με τον Χιτλερ η τον Σταλιν… αλλα αυτο δεν αλλαζει σε τιποτα το ζητημα κατα βαθος. Η τρομοκρατια δεν ειναι παρα ενα απο τα μεσα που μπορει να χρησιμοποιησει μια εξουσια για να συντριψει τη δραστηριοτητα καθε αντιπολιτευσης, αλλα δεν ειναι παντα εφαρμοσιμη ουτε παντα η πιο αποδοτικη. Η “ειρηνικη” χειραγωγηση των μαζων, η βαθμιαια αφομοιωση των οργανωμενων αντιπολιτευσεων μπορουν να ειναι πιο αποτελεσματικες…» [σελ. 229]
https://isotis.files.wordpress.com/2016/06/castoriadis_epanast_kin61.pdf

«… Η οργανωση της παραγωγης σημερα, στη Βρετανια ή στη Γαλλια, στις ΗΠΑ ή στην ΕΣΣΔ, ειναι ταξικη οργανωση. Η τεχνολογια ειναι ουσιαστικα και πρωταρχικα ταξικη τεχνολογια… Τα μηχανηματα παραγωγης επινοουνται, σχεδιαζονται και επιλεγονται για να εκπληρωσουν το θεμελιωδες κριτηριο: για να διευκολυνουν τη διευθυνση να καθυποταξει τους εργατες, για να περιορισουν στο ελαχιστο τα οποια περιθωρια αυτονομιας εχουν οι εργαζομενοι, [για να τους ρομποτοποιησουν]… Ο συνειδητος μετασχηματισμος της τεχνολογιας ειναι ενα απο τα κρισιμα εργα [που θα πρεπει να αναλαβουμε]…

…Η εκπαιδευση σημερα… απο το σχολειο ή απο την οικογενεια, εχει σκοπο να παραγει ανθρωπους προσαρμοσμενους στον παροντα τυπο κοινωνιας. Την αναγκη του ατομου να ενσωματωθει στην κοινωνια… την εκφυλιζει σε εθισμο υποταγης στην αυθεντια… και σε λατρεια του κατεστημενου. Επιβαλλει εναν παραλογο τυπο εργασιας που διαχωριζει, εξαρθρωνει και διαστρεφει τις σωματικες και διανοητικες ικανοτητες. Οση περισσοτερη εκπαιδευση αυτου του τυπου παρεχεται, τοσο περισσοτερα ατομα αυτου του τυπου ανθρωπου θα παραγονται, με τη δουλοφροσυνη ενσωματωμενη στην προσωπικοτητα τους…»
https://equality2.files.wordpress.com/2016/03/castoriadis_sosialismos79.pdf