::


Καστοριαδης. Αυτονομια, Ισοτητα, Αυτοδιευθυνση


https://wp.me/P1lvWO-Ik

…ολες οι αποφασεις πρεπει κατ’ αρχην να λαμβανονται, οποτε ειναι πρακτικως δυνατον, απο το συνολο των ενδιαφερομενων προσωπων, δηλαδη, απο τη γενικη συνελευση του ‘‘πολιτικου σωματος’’ (ειτε προκειται για εργοστασιο, για διοικηση, για πανεπιστημιο ή για συνοικια). Μια ομαδα αντιπροσωπων εξασφαλιζει την εφαρμογη των αποφασεων της γενικης συνελευσης και τη συνεχεια της διαχειρισης που χωριζει τις συνοδους της συνελευσης. Οι αντιπροσωποι εκλεγονται, και ανακαλουνται διαρκως (εκτεθειμενοι καθε στιγμη σε ακαριαια ανακληση)… Το σημαντικο σημειο ειναι οτι η εξουσια του αποφασιζειν ανηκει στη γενικη συνελευση, η οποια μπορει να αναθεωρησει τις αποφασεις των αντιπροσωπων…

…Εκεινο που κρινεται εδω ειναι η ‘‘εξαλειψη του επαγγελματισμου’’ στην πολιτικη, η καταργηση της ως ειδικης και χωριστης σφαιρας δραστηριοτητας και αρμοδιοτητας· και, αντιστοιχα, η καθολικη πολιτικοποιηση της κοινωνιας σημαινει απλως οτι οι υποθεσεις της κοινωνιας ειναι, στην πραξη και οχι στα λογια, υποθεση ολων…

…η [επαγγελματικη] αντιπροσωπευση τεινει να ‘‘διαπαιδαγωγησει’’…[να εθισει] τους ανθρωπους στην πεποιθηση οτι δεν μπορουν να διαχειριζονται τα προβληματα της κοινωνιας, οτι υπαρχει μια ειδικη κατηγορια ανθρωπων προικισμενων με την ειδικην ικανοτητα να ‘‘κυβερνουν’’. Η ‘‘πολιτικη ως επαγγελμα’’… συντελει στην πολιτικη απαθεια, κι αυτη, με τη σειρα της, μεγαλωνει μεσα στο πνευμα των ανθρωπων το χασμα αναμεσα στην εκταση και στην πολυπλοκοτητα των κοινωνικων προβληματων και στην ικανοτητα τους να καταπιαστουν μ’ αυτα…

…Ελευθερη κοινωνια ειναι μια κοινωνια στην οποια η εξουσια ασκειται αποτελεσματικα απο τη συλλογικοτητα… στην οποια ολοι συμμετεχουν πραγματικα με ισοτητα… Συμμετοχη στην εξουσια ειναι συμμετοχη στη θεσμιζουσα εξουσια. Σημαινει οτι καποιος μετεχει ισοτιμα με τους αλλους σε μια συλλογικοτητα που αυτοθεσμιζεται ρητα.
Η ελευθερια σε μια κοινωνια εκφραζεται στους εξης δυο θεμελιωδεις νομους: Δεν υπαρχει εκτελεση χωρις ισοτιμη συμμετοχη στη ληψη αποφασεων. Δεν υπαρχει νομος χωρις ισοτιμη συμμετοχη στη θεσπιση του νομου. Μια αυτονομη συλλογικοτητα εχει εμβλημα και αυτοκαθορισμο: ειμαστε εκεινοι που εχουμε νομο να οριζουμε εμεις τους νομους μας…

…Γιατι υπαρχει καταναγκασμος; Διοτι σε γενικες γραμμες οι εργαζομενοι δεν ριχνονται με αυθορμητο ενθουσιασμο να εκτελεσουν αυτα που η διευθυνση θελει να κανουν. Γιατι αυτο; Διοτι ουτε η εργασια τους ουτε το προϊον της τους ανηκουν, διοτι νιωθουν οτι τους ξενωνουν και τους εκμεταλλευονται, διοτι δεν αποφασιζουν οι ιδιοι αυτο που κανουν και τον τροπο που θα το κανουν, ουτε τι θα γινει αυτο που κανουν…
Στα εκμεταλλευτικα συστηματα, δεν ειναι η καταναγκαστικη οργανωση της εργασιας που αποτελει απαντηση στην ‘‘ανθρωπινη οκνηρια’’ – αλλα αυτη η ‘‘οκνηρια’’ φυσικη και κατανοητη απαντηση στην εκμεταλλευση και στην απαλλοτριωση της εργασιας…

Λεγεται οτι, αν δεν υπαρχει καταναγκασμος, δεν θα υπαρχει πειθαρχια, πως ο καθενας θα κανει ο,τι του καπνισει, πως θα βυθιστουμε στο χαος. Ολα αυτα ειναι μια ακομα σοφιστεια. Το ζητημα δεν ειναι να μαθουμε αν η πειθαρχια, ή καμια φορα και ο καταναγκασμος, χρειαζονται. Το ζητημα ειναι ποιά πειθαρχια, ποιοί την εχουν αποφασισει, ποιοί την ελεγχουν, με ποιές μορφες και ποιούς στοχους…

…Η καταργηση των κυριαρχων και εκμεταλλευτριων ταξεων απαιτει οχι μονο να καταργηθει η ατομικη ιδιοκτησια των μεσων παραγωγης, αλλα επισης να εξαφανιστει η διακριση μεταξυ διευθυνοντων και εκτελουντων ως στρωματων κοινωνικων. Το κινημα συνεπως μαχεται αυτην τη διαιρεση όπου τη συναντησει, και δεν τη δεχεται μεσα του. Για τον ιδιο λογο αντιμαχεται την ιεραρχια όποια μορφη κι αν εχει… https://wp.me/P1lvWO-Ik