17/08/2013

δειτε αλλου:

Venezuela-wag the dog. THE CHILE 1973 PATTERN Βιομηχανια μαλακων πραξικοπηματων. Βατικιώτης – http://is.gd/Mp1ZNF  Γ. Δελαστικ: Κυβερνούν τον κόσμο 147 εταιρείεςΕταιρικος γκαιμπελισμος εναντιον web ακτιβισμου Η κρίση γεννά… εκατομμυριούχους–Δελαστίκ
Λεφτά υπάρχουν, αλλά στα… ταμεία των επιχειρήσεων–Δελαστίκ LIP: Η φαντασία στην εξουσία. Γ.ΡΟΥΣΗΣΤον Αυγερόπουλο χτυπάς ρε! Human Rights Watch: Βία κατά Παιδιών από Κρατικούς Λειτουργούς ΕΛΛΑΝΤΑΝΑΜΟΗ Κομμούνα της Θεσσαλονίκης Κωλοέλληνες-ΚούλογλουΟ μπατσος ειναι προλεταριος. (ή μηπως ο προλεταριος ειναι μπατσος;)Οικονομική Ανάπτυξη κατά της Ζωής – Βαντάνα ΣίβαΦΥΛΗ REAL ESTATE. ΞΥΔΑΚΗΣ  Νομος και Ταξη – http://is.gd/kyT4HQ 
Π. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟY – ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΑΥΘΕΝΤΙΑ ΚΑΙ ΕΤΑΙΡΙΚΟ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΟ – http://is.gd/Tdsbni 
Αποκομματαhttp://is.gd/MeuP2m

18/03/2013

Πώς ελεγχεις τους υπηκοους τωρα που οι δανειστες εκοψαν τα δανεια, τον αρτο; Τους προσφερεις θεαματα για αντισταθμισμα. Για να ενισχυσεις το μαζοχισμο τους πρεπει να δωσεις τροφη στο σαδισμο τους: αρενα, λιονταρια, χριστιανοι.
Κανιβαλιζεις δημοσια τον Τσοχατζοπουλο, τον Παπαγεωργοπουλο, το Γαβαλα, τις οροθετικες πουτανες, τον Κιμουλη, τους επιδοξους Ζορρο ληστες τραπεζων. Αναβιωνεις τακτικα το μπλοκο της Κοκκινιας για να μαντρωσεις μαυριδερους στην Αμυγδαλεζα. Επιστρατευεις απεργους που ηταν απληρωτοι επι μηνες, για να εξακολουθησουν να δουλευουν απληρωτοι. Προσφερεις στο φιλοθεαμον κοινο των νοικοκυραιων το σηριαλ των ναζι με πολιτικα, που εξορμουν στους δρομους για να περασουν απο λεπιδα τις κατωτερες φυλες.
Το μηνυμα ειναι απλο. Κανιβαλιζουμε επωνυμους, διασημοτητες, φορεις εξουσιας, αλλα και ανωνυμους και φουκαραδες. Φανταζεσαι τι θα σου κανουμε αν δεν εισαι φρονιμος σαν καλο ρομποτ;
*

08/03/2013

Φ. Τερζακης: Καθεστως Εκτακτου Αναγκης  ¦Futura ¦ σ.136-141¦

«…αρνουμαι να αποκηρυξω οποιαδηποτε πρακτικη, οσο ξενη κι αν ειναι στις δικες μου επιλογες ή απαραδεκτη συμφωνα με τις αξιες που οδηγουν τη δικη μου δραση (θα μπορουσα στο ιδιο πνευμα να αναφερω τις τυφλες φρικτες επιθεσεις ενος ορισμενου ισλαμικου φονταμενταλισμου, ή την παρανοϊκη εγκληματικοτητα στους κυκλους μιας περιθωριοποιημενης νεολαιας των βιομηχανικων μητροπολεων) οταν εκεινοι που μου ζητουν να αποκυρηξω βαρυνονται με πολλαπλασια τρομακτικα εγκληματα, συμφωνα με τα ιδια κριτηρια…
Αναμεσα σε εναν ισχυρο και εναν ανισχυρο που εχουν εξισου αδικο, προσωπικη μου επιλογη ειναι να καταγγελω μονο και παντα τον ισχυρο – και παντα υποψιαζομαι οτι η πολιτικη των ‘‘ισων αποστασεων’’ συγκαλυπτει την αντιθετη επιλογη που περιφρονω βαθυτατα, τη χαμερπη και ιδιοτελη επιθυμια προσεταιρισμου της ισχυος…» [και τη λαγνεια των μυστικων κονδυλιων]
Read the rest of this entry »

ΦΩΤΗΣ ΤΕΡΖΑΚΗΣ: ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΔΕΙΣΙΔΑΙΜΟΝΙΑ

18/01/2013

is.gd/IQWdED
.

«…Αυτό που έχουμε … δεν είναι μια «υποχώρηση της πολιτικής έναντι της οικονομίας» αλλά μια πολιτική δια της οικονομίας: ο χρηματοπιστωτισμός είναι μία κατάφωρη τέτοια χρήση «οικονομικών» μέσων για τη συντριβή ολόκληρων ομάδων του πληθυσμού της γης, συντριβή εθνών και, σε τελευταία ανάλυση, συντριβή των εργαζόμενων τάξεων εκ μέρους τού πιο επιθετικού τμήματος τής παγκόσμιας κεφαλαιοκρατικής ελίτ.[…]

[Ο εχθρος του συστηματος ειναι] εξ ορισμού αντίπαλος της χρηματικής οικονομίας και ως εκ τούτου αφιερωμένος στο ξεσκέπασμα των πραγματικών σχέσεων ανισότητας, εκμετάλλευσης, κυριαρχίας που κρύβονται πίσω από τ’ αφηρημένα και ποσοτικοποιημένα, δήθεν «αντικειμενικά» οικονομικά μεγέθη…»

«…πρέπει να καταλάβουμε ότι «οικονομία» ως κάτι διαφορετικό από την πολιτική δεν υπάρχει. Η «οικονομία» είναι δημιούργημα του κεφαλαιοκρατικού κόσμου και αντικατοπτρίζει τη δική του ιδεολογική αναπαράσταση του κόσμου…

Η απορρόφηση της αξίας από το γενικό ισοδύναμο, το χρήμα, ήταν η κεντρική στρατηγική τού αναπτυσσόμενου καπιταλισμού από την εποχή τής βιομηχανικής επανάστασης και μετά, για την υποδούλωση της εργασίας – κι εν συνεχεία την υποδούλωση όλων τα άλλων μορφών ανθρώπινης δραστηριότητας, ακόμη και του λεγόμενου «ελεύθερου χρόνου»[…]

Να πούμε … ότι η κρίση είναι οικονομική σημαίνει ότι υιοθετούμε την παραπλανητική γλώσσα εκείνων οι οποίοι την προκάλεσαν… Η κρίση αναπαρίσταται με οικονομικούς όρους επειδή η οικονομία έχει γίνει το κύριο σύστημα αναπαράστασης των πολύπλοκων κοινωνικών σχέσεων στις δικές μας κοινωνίες… »

» συνεχεια » http://is.gd/lAcMVq

.

Η ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ ΤΟΥ ΟΡΝΙΘΟΤΡΟΦΕΙΟΥ

18/01/2013

[Τα Παιδιά της Γαλαρίας – Τεύχος 15. σελ.13-14] – http://is.gd/Lmm4gA

…Η πολιτική επιλογή για την όξυνση της «κρίσης του χρέους» έχει μεγάλα πλεονεκτήματα για το κεφάλαιο: το φόβητρο της χρεοκοπίας γίνεται ένα χρήσιμο εργαλείο για ένα νέο κύκλο βίαιης πρωταρχικής συσσώρευσης, κατά τρόπο ανάλογο με ό,τι συνέβη στις χώρες της περιφέρειας τις προηγούμενες δεκαετίες.

Στις χώρες της περιφέρειας η διαδικασία πρωταρχικής συσσώρευσης παίρνει τη μορφή ανοιχτής λεηλασίας: περίφραξη των κοινοτικών γαιών και των υδάτινων πόρων· λεηλασία των πρώτων υλών και των φυσικών πόρων που έχουν ως αποτέλεσμα την αποκοπή εκατομμυρίων ανθρώπων από τα μέσα παραγωγής και διαβίωσης και τη δημιουργία νέων, φτηνότερων και δια θέσιμων προς εκμετάλλευση προλεταριακών πληθυσμών.

Στη Δύση παίρνει τη μορφή μιας απόπειρας για την ολοκληρωτική ενσωμάτωση των σχετικά αποεμπορευματοποιημένων μορφών κοινωνικής αναπαραγωγής στην καπιταλιστική αξιοποίηση καθώς και τη μορφή της υποτίμησης και πειθάρχησης της εργατικής δύναμης: περικοπές των μισθών και των συντάξεων· μείωση της χρηματοδότησης των δημόσιων υπηρεσιών· αύξηση της φορολόγησης της εργατικής τάξης· ιδιωτικοποιήσεις· μεταρρυθμίσεις της κοινωνικής ασφάλισης· εμβάθυνση των διαχωρισμών μεταξύ νέων και παλαιότερων εργαζομένων και μεταξύ «τεμπέληδων» και «φιλόπονων» εργαζομένων. Όλα τα προηγούμενα συνοδεύονται από την ωμή βία και την προπαγάνδα των ΜΜΕ ενάντια στις απεργίες και τις διαμαρτυρίες.

«…Οι κρίσεις της καπιταλιστικής συσσώρευσης βρίσκουν μια προσωρινή λύση στην επιβολή συνθηκών πρωταρχικής συσσώρευσης πάνω σε νέους πληθυσμούς, που περιλαμβάνουν τόσο τη δημιουργία νέων αγορών όσο και την εξεύρεση νέων πρώτων υλών και νέων φτηνότερων προλετάριων. Η εκδίωξη από τη γη και η απαλλοτρίωση είναι μέσα ξεπεράσματος των κρίσεων της καπιταλιστικής αναπαραγωγής. Η ακόρεστη δίψα του κεφαλαίου για υπερεργασία, για το σφετερισμό χρόνου κοινωνικής εργασίας χωρίς κάποιο αντάλλαγμα, αναπτύσσεται μέσω της εκτεταμένης αναπαραγωγής της απαλλοτριωμένης εργασίας».[7]

«…Η πρωταρχική συσσώρευση είναι μια διαρκώς αναπαραγόμενη συσσώρευση, είτε από την άποψη του ανανεούμενου διαχωρισμού νέων πληθυσμών από τα μέσα παραγωγής και διαβίωσης είτε από την άποψη της αναπαραγωγής της μισθωτής σχέσης στις «παγιωμένες» σχέσεις του κεφαλαίου. Στην πρώτη περίπτωση προ σπαθεί να φέρει νέους εργαζόμενους υπό την προσταγή του κεφαλαίου και στη δεύτερη να τους διατηρήσει ως έναν εκμεταλλεύσιμο ανθρώπινο πόρο – το λεγόμενο ανθρώπινο παράγοντα της παραγωγής».[8]

…Ταυτόχρονα η ιδιωτικοποίηση των δημόσιων υπηρεσιών (δημόσια υγεία, κοινωνική στέγαση, δημόσιες μεταφορές, ενέργεια, ύδρευση κλπ) οδηγεί στην «απελευθέρωση» μιας σειράς πόρων και περιουσιακών στοιχείων σε πολύ χαμηλό κόστος, παρέχοντας διεξόδους στο πλεονάζον κεφάλαιο για επικερδείς επενδύσεις εξοικονόμησης κεφαλαίου. Τέλος, οι ιδιωτικές επενδύσεις σε κρατικά ομόλογα εξασφαλίζουν κέρδη που αποσπώνται από την άμεση και έμμεση φορολόγηση των μισθωτών για την αποπληρωμή των τοκοχρεολυσίων.

Κατά συνέπεια επιδιώκεται η μετατροπή της «κρίσης του χρέους» σε παραγωγική κρίση: σε μοχλό πρωταρχικής συσσώρευσης, απαλλοτρίωσης και προλεταριοποίησης, σε μέσο για την τρομοκράτηση, την πειθάρχηση και την αποτελεσματικότερη εκμετάλλευση του προλεταριάτου μέσω της χαλιναγώγησης των ταξικών συγκρούσεων και των προλεταριακών επιθυμιών και προσδοκιών….

ΕΓΡΑΨΑΝ ΠΕΡΙ ‘‘ΚΡΙΣΗΣ’’ http://is.gd/CDKkxz

.

ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ: ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΣ

16/01/2013

.
.

«…Η παλη των ταξεων σημαινει οσο διαρκει -και θα διαρκεσει οσο κι αυτη η κοινωνια- οτι καθε πραξη του ενος απο τους αντιπαλους συνεπαγεται αμεσα ή στην πορεια μια (αντιδραση) του αλλου… Αλλα καθεμια απο αυτες τις πραξεις μεταβαλλει τοσο εκεινον που την επιχειρει οσο και εκεινον εναντιον του οποιου κατευθυνεται. Καθεμια απο τις εχθρικες ταξεις μεταβαλλεται απο τη δραση της αλλης. Αυτες οι πραξεις συνεπαγονται βαθιες μεταβολες στο κοινωνικο περιβαλλον, στο αντικειμενικο εδαφος πανω στο οποιο εκτυλισσεται η παλη.

Στις ακροτατες στιγμες τους περιεχουν μια ιστορικη δημιουργια, την ανακαλυψη μορφων οργανωσης, παλης ή ζωης οι οποιες καθολου δεν περιεχονταν στην προηγουμενη κατασταση, ουτε ηταν προκαθορισμενες απο αυτην…

Ετσι, στο πεδιο της παραγωγης, η εισαγωγη σε μεγαλη κλιμακα μηχανων απο τον καπιταλισμο, [αρχες 19ου αι.] εξεληφθη σωστα απο τους εργατες ως μια αμεση επιθεση, στην οποια αντεδρασαν σπαζοντας τις μηχανες. Σ’αυτο το πεδιο υπεστησαν μια ηττα. Αλλα απο την αρχη, η παλη παιρνει μεσα στα εργοστασια μια ακατανικητη μορφη: την αντισταση στην παραγωγη.
Ο καπιταλισμος ανταπανταει με τη γενικευση των μισθων με το κομματι και με την αποδοση. Αυτα γινονται με τη σειρα τους το αντικειμενο μιας οξειας παλης: οι νορμες αμφισβητουνται.
Ο τεηλορισμος ειναι η απαντηση του καπιταλισμου σ’αυτη την παλη. Οι νορμες θα καθοριζονται “επιστημονικα” και “αντικειμενικα”.
Η αντισταση των εργατων κανει φανερο οτι αυτη η “επιστημονικη αντικειμενικοτητα” ειναι μια γελοιοτητα.
Η ψυχολογια, κατοπιν η βιομηχανικη κοινωνιολογια εμφανιζονται τοτε [για να διευκολυνουν] την “ενσωματωση” των εργατων στην επιχειρηση[…]

Στο πολιτικο πεδιο, στις πρωτες προσπαθειες του προλεταριατου να οργανωθει, ο καπιταλισμος απανταει κατα κανονα με την καταπιεση, ανοιχτη ή καμουφλαρισμενη. Νικημενος πολυ γρηγορα σ’αυτο το πεδιο, κατεληξε, στο ακρο μιας μακριας καμπυλης της ιστορικης εξελιξης, να κανει αυτες τις ιδιες τις πολιτικες εργατικες οργανωσεις βασικους τροχους της λειτουργιας του[…]

*

Το συνολο των μεσων που χρησιμοποιει ο καπιταλισμος υπακουει παντα στην ιδια προσταγη: τη διατηρηση της κυριαρχιας του, την επεκταση του ελεγχου πανω στην κοινωνια γενικα, στο προλεταριατο ιδιαιτερα… Ολοι οι τομεις της ζωης πρεπει να υποταχθουν στον ελεγχο των διευθυνοντων. Ολες οι πηγες και τα μεσα χρησιμοποιουνται απο τον καπιταλισμο… η επιστημονικη γνωση ειναι στην υπηρεσια του: η ψυχολογια και η ψυχαναλυση, η βιομηχανικη κοινωνιολογια και η πολιτικη οικονομια, η ηλεκτρονικη και τα μαθηματικα…[επιστρατευονται για να] φραξουν τις ρωγμες της αμυνας του, να του επιτρεψουν να διεισδυσει στο εσωτερικο της εκμεταλλευομενης ταξης, να κατανοησει τα κινητρα και τις συμπεριφορες της και να τα χρησιμοποιησει προς οφελος της “παραγωγης”, της “κοινωνικης σταθεροτητας” και της πωλησης αχρηστων αντικειμενων[…]

Για την καπιταλιστικη ταξη…να “εξορθολογισει”… σημαινει να υποδουλωνει διαρκως ολο και περισσοτερο τη ζωντανη εργασια… στη μηχανη και στους διευθυνοντες… Να συσσωρευσει σημαινει συγχρονως να μετατρεψει την εργασια σε κεφαλαιο, να δωσει στη ζωη και στο θανατο εκατομμυριων ανθρωπων τη μορφη των εργοστασιων και των μηχανων, και για να το κατορθωσει αυτο δημιουργει ενα συνεχως αυξανομενο αριθμο προλεταριων[…]

Γι’αυτο η συγχρονη κοινωνια, ειτε ζει υπο καθεστως “δημοκρατικο” ειτε “δικτατορικο”, ειναι στην πραγματικοτητα παντα ολοκληρωτικη. Γιατι η κυριαρχια των εκμεταλλευτων πρεπει, για να διατηρηθει, να κατακλυσει ολους τους τομεις της δραστηριοτητας και να προσπαθησει να τους υποταξει. Ο ολοκληρωτισμος δεν παιρνει πια τις ακραιες μορφες που ειχε περιβληθει με τον Χιτλερ ή τον Σταλιν… αλλα αυτο δεν αλλαζει σε τιποτα το ζητημα κατα βαθος. Η τρομοκρατια δεν ειναι παρα ενα απο τα μεσα που μπορει να χρησιμοποιησει μια εξουσια για να συντριψει τη δραστηριοτητα καθε αντιπολιτευσης, αλλα δεν ειναι παντα εφαρμοσιμη ουτε παντα η πιο αποδοτικη. Η “ειρηνικη” χειραγωγηση των μαζων, η βαθμιαια αφομοιωση των οργανωμενων αντιπολιτευσεων μπορουν να ειναι πιο αποτελεσματικες… »

ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ:

ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

[Υψιλον- σ.225-29]

.

Η ΖΩΗ ΩΣ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ – PERLMAN

15/01/2013

…Οι ανθρωποι ανταλασσουν το δημιουργικο περιεχομενο της ζωης τους, την πρακτικη καθημερινη δραστηριοτητα τους, για χρημα… Μολις αποδεχτουμε τους ορους αυτης της ανταλλαγης, η καθημερινη δραστηριοτητα παιρνει τη μορφη της οικουμενικης εκπορνευσης…

…[Δουλειά ειναι] η πουλημενη δημιουργικη δυναμη, η εμπορευματοποιημενη καθημερινη δραστηριοτητα… Ειναι αδιαφορη δραστηριοτητα… μονη της ιδιοτητα ειναι η εμπορευσιμοτητα της. [Αυτος που δουλευει, αδιαφορει για το ιδιο το εργο του, για το σκοπο του εργου, αλλα και για τον αγοραστη αυτου του εργου.] …Δουλεια σημαινει μονο ‘‘κερδιζω λεφτα’’· …το σκαψιμο, η τυπογραφια και η ζαχαροπλαστικη ειναι διαφορετικες δραστηριοτητες, αλλα και οι τρεις ειναι ‘‘δουλειες’’ υπο την καπιταλιστικη κοινωνια… [η δημιουργια, η ουσια της ζωης, καταντα ‘‘δουλειά’’, πουλημενη δραστηριοτητα, μεσο για να ‘‘κερδισουμε λεφτα’’, οδυνηρο μεσο επιβιωσης]…

*
ΝΕΑ ΕΚΔΟΧΗhttp://wp.me/P1lvWO-JA

*

Ο ‘‘φιλελευθερος’’ και τo ‘‘δημοκρατικο ηθος’’

15/01/2013

.

Ο ‘‘φιλελευθερος’’ σε καθε ευκαιρια καταδικαζει με βδελυγμια τη βια ‘‘απ’ οπου κι αν προερχεται’’.

Ομως την κυριαρχη μορφη βιας, την εκμεταλλευση, οχι μονο δεν τη θεωρει βια (αλλοιμονο), αλλα την αντιμετωπιζει περιπου ως θεμελιο του πολιτισμου.

Αν αντιμαχεσαι τη θρησκεια του χρηματος, την ιεραρχια, την εκμεταλλευση, την ανισοτητα, σε στιγματιζει ως διακατεχομενο απο τις εμμονές της ‘‘ιδεολογιας’’, αιθεροβαμονα, περιπου ψυχοπαθολογικη περιπτωση.

[Οπως ακριβως οι παλιοι συναδελφοι του διανοουμενου υπηρεσιας, οι παπαδες, στιγματιζαν ως αμαρτωλο και διαολου καλτσα οποιον εναντιωνονταν στο φεουδαρχη και στο βασιλια.]

Αν απεργησεις, εισαι ανευθυνος και υπονομευεις την ‘‘εθνικη οικονομια’’ (διαβαζε: τα κερδη του αφεντικου σου).

Αν παρεις με τις πετρες αυτους που σε εξαπατουν και σε εκμεταλλευονται, εισαι εχθρος της δημοκρατιας, της νομιμοτητας, της κοινωνικης ειρηνης.

Ενω αυτοι σε διαβουκολουν και σε αρμεγουν νομιμα, δημοκρατικα, ειρηνικα.

ΤΟ ΑΡΜΕΓΜΑ ο παγκουϊστης ‘‘φιλελευθερος’’ το αποκαλει ‘‘δημοκρατια’’ και ‘‘νομιμοτητα’’ (οπως αλλοτε το αρμεγμα ηταν ‘‘θελημα θεου’’ κατα τους παπαδες).

ΤΗ ΔΟΥΛΟΦΡΟΣΥΝΗ την αποκαλει ‘‘δημοκρατικο ηθος’’ (οπως την αποκαλουσαν ‘‘θεοσεβεια’’ και ‘‘χριστιανικη αρετη’’ οι ρασοφοροι απατεωνες σε αλλες εποχες).

.

11/01/2013

.

Στάθης Καλύβας: «…Ακόμα και αν είχαμε επεισόδια μεγαλύτερης έκτασης, δε νομίζω ότι θα αυτά θα είχαν σημαντικές πολιτικές επιπτώσεις. Ίσως και να συσπείρωναν τον κόσμο εκείνο που θα φοβόταν για την ασφάλειά του, για την περιουσία του. Μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα και οι Έλληνες είναι λαός μικροαστικός, με μεγάλη προσκόλληση στην περιουσία τους. Δηλαδή τη μια φωνάζεις και λες μεγάλες κουβέντες για κρεμάλες κλπ, αλλά όταν απειλείται η ιδιοκτησία σου και η ασφάλειά σου, τότε τα πράγματα είναι διαφορετικά. […] στην Ελλάδα θεωρώ πως φωνάζουμε πιο πολύ από ότι στην πραγματικότητα δρούμε. Πιστεύω ότι πολλές φορές συγχέουμε τη φωνή και την αγανάκτηση με τη ριζοσπαστική πράξη. Μάλιστα, θα έλεγα ότι φωνάζοντας κανείς εκτονώνεται κιόλας και άρα δεν προχωράει και σε πράγματα πιο ακραία..» – goo.gl/sTvwZ

.

*

ΟΙ ΔΟΛΑΡΙΟΦΡΟΝΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ‘‘ΜΝΗΜΟΝΙΑ’’

Καπιταλισμος δεν ειναι ουτε ο Λατσης, ουτε ο Ροκφελερ, ουτε η Siemens, ουτε η BP. Ειναι ο μεσος ανθρωπος, ο προθυμος να πουληθει για να καταναλωνει, ο προθυμος να συμμετασχει στη διαδικασια συσσωρευσης του Ιερου Κεφαλαιου. Τις τελευταιες δεκαετιες, προσαρμοσμενος σημαινε δυναμει βολεμενος. Το προβαλλομενο κοινωνικο προτυπο ηταν να σπουδασεις, να αποκτησεις δεξιοτητες, να γινεις εμπορευμα υψηλων προδιαγραφων, να σε αγορασει σε καλη τιμη καποια εταιρεια ή το κομματικο “δημοσιο”, να βολευτεις και να βρεις το νοημα του βιου, την καταναλωση. Επι δεκαετιες οι νεοελληνες ψηφιζαν και προσκυνουσαν τις καθεστωτικες συμμοριες, κομματα και εταιρειες, για να παιρνουν ως ανταλλαγμα διορισμους, αργομισθιες, επιδοτησεις, νομιμοποιησεις αυθαιρετων, ασυλια για να κλεβουν ανενοχλητοι ο ενας τον αλλο, και λαιφσταιλ. Στηριζαν την αρχουσα μαφια για ενα μονο λογο: ηθελαν να γινουν μελη της.

Ολως αιφνιδιως, σημερα φτυνουν εκει που εγλειφαν. Τωρα που τα λεφτα και τα ρουσφετια κοβονται, και δεν θα μπορουν να πληρωνουν τις δοσεις του αυτοκινητου και της tv plasma, ανακαλυψαν οτι οι εκλεγμενοι νταβατζηδες τους ειναι ‘‘κλεφτες’’.
Τωρα το Αφεντικο αποφασισε να υποτιμησει και τις δεξιοτητες, και τα προσοντα, και την προθυμια μας να πουληθουμε. Δεν θελουμε να αλλαξουμε τον κοσμο, δεν ειμαστε ουτε παλαβοι ουτε ιδεοληπτικοι, ειμαστε υπευθυνοι και ρεαλιστες, θελουμε να προσαρμοστουμε και να γινουμε ανταγωνιστικοι, ευπωλητοι. Στο εξης ομως, προσαρμοσμενος σημαινει δουλοπαροικος.

Ηρθε ο λογαριασμος για τον εθελοδουλο, τον καταναλωτη, τον πελατη των κομματων. Οι προαγωγοι του εκτιμουν οτι δεν εχουν πλεον αναγκη να τον εξαγοραζουν, μπορουν απροκαλυπτα να του επιβαλλουν το καπιστρι: κινεζοποιηση.
Προκειμενου να αλλαξει κατι, η δολαριοφρων πλειοψηφια, η ‘‘μεσαια ταξη’’, πρεπει να εξαλειφθει. Η πεινα διαρκειας που επιβαλλεται μεσω ‘‘μνημονιων’’, μπορει να εχει και θετικες πλευρες. Η αδυναμια του κομφορμιστη να βολευτει, να πουληθει σε καλη τιμη, ισως να τον ωθησει να αρνηθει να πουλιεται. Κι αν δεν υπαρχει ελπιδα να απαρνηθει ο ιδιος την κατασταση του ρομποτ, ισως το κανουν τα παιδια του.

 

.

10/01/2013

Νικόλας Σεβαστάκης: – is.gd/NOI9tQ

«…Οι πραγματικά πλούσιοι έχουν κάνει απόσχιση από κάθε συμβόλαιο και η μεσαία τάξη, αυτό το αρχαίο φιλελεύθερο όνειρο, δεν μπορεί πια να στηρίξει τους μύθους που έπλασαν για αυτήν οι μεταπολεμικές κοινωνιολογίες της αφθονίας…
Η ωμότητα επιστρέφει… ως κυνικός ωφελιμισμός και κοινωνικός δαρβινισμός. Το σέρβις των κουρασμένων μηχανών προϋποθέτει τη βίαιη ή κλιμακωτή έξωση όλων όσων δεν ανταποκρίνονται στις πολλαπλές δοκιμασίες αντοχής και στα αλλεπάλληλα τεστ αξιοπιστίας…
…η κριτική στα οικονομικά της νεοφιλελεύθερης λιτότητας φαντάζει λειψή …αν…δεν θέτει στο στόχαστρο τον ίδιον τον «ορθολογικό» μύθο της αξιοκρατίας και το τοτέμ του ανταγωνισμού, αν δεν αμφισβητεί τη ρητορική των ικανών και των αρίστων…
…η ισότητα και η ελευθερία προέχουν έναντι όλων των «ικανοτήτων» και των «προσόντων»…»



Γ. Δελαστίκ: Η κρίση γεννά… εκατομμυριούχους – is.gd/SXyz8w

«…Περίπου 10,1 εκατομμύρια ήταν σε όλο τον κόσμο αυτοί που είχαν περιουσία άνω του ενός εκατομμυρίου δολαρίων το 2007. Μειώθηκαν δραματικά σε 8,6 εκατομμύρια το 2008. Το 2009 όμως εκτινάχθηκαν πάλι στα 10 εκατομμύρια άτομα. Σε 40,7 τρισεκατομμύρια ανερχόταν συνολικά η περιουσία τους το 2007. Επεσε στα 32,8 τρισ. το 2008, αλλά το 2009 εκτοξεύτηκε πάλι στα 39 τρισεκατομμύρια δολάρια(…) Μειώθηκε το παγκόσμιο ΑΕΠ το 2009 κατά 2% και μάλιστα στη Γερμανία, τη Βρετανία και την Ιαπωνία η πτώση ξεπέρασε το 5%. Πώς γίνεται όμως, ενώ ολόκληρος ο κόσμος φτωχαίνει, την ίδια χρονιά η περιουσία των εκατομμυριούχων να αυξάνεται κατά 19% σε απόλυτα μεγέθη; Μόνο μέσω μιας ανακατανομής του κοινωνικού πλούτου σε τεράστια κλίμακα. Σε απλά ελληνικά δηλαδή οι κυβερνήσεις πήραν τρισεκατομμύρια δολάρια από τους φτωχούς και μέσω των μέτρων που εφάρμοσαν τα έδωσαν στους πλούσιους!»



Χ. Γιανναρας. – is.gd/5mxZYt

…Tα δάνεια, που σήμερα τα προβάλλει η Γερμανία σαν «ανειλημμένες υποχρεώσεις της Eλλάδας» και απαιτεί να εξοφληθούν με τίμημα τη λιμοκτονία της πλειονότητας του πληθυσμού, ήταν καλοστημένες συμπαιγνίες συμφερόντων: «Θα σας δώσουμε δάνειο, αλλά με το δάνειο που θα σας δώσουμε θα μας πληρώσετε για να σας φτιάξουμε αεροδρόμιο, να σας διορύξουμε “μετρό”, να σας ναυπηγήσουμε υποβρύχια και φρεγάτες – με αυτονόητη την εξασφάλιση πλουσιοπάροχης “προμήθειας” για το κόμμα σας»… [και το σημαντικοτερο: μετα απο τοσες μιζες που σας μπουκωσαμε, δεν θα φανειτε αχαριστοι. Θα ‘‘ιδιωτικοποιησετε’’ την υποδομη της χωρας, δηλ. θα μας την παραδωσετε για πενταροδεκαρες.]



Σ. Λυγερος – is.gd/4Serc2

«…το ανομολόγητο κοινωνικό συμβόλαιο ανάμεσα στην άρχουσα τάξη και στη μικρομεσαία θάλασσα… συνοψίζεται στο εξής μήνυμα που εξέπεμπε η άρχουσα τάξη: ‘‘Μην ασχολείστε με τα χρυσοφόρα παιχνίδια διαπλοκής …στην κορυφή της κοινωνικής πυραμίδας, και το πολιτικό σύστημα θα κάνει τα στραβά μάτια για τη διαφθορά στη δημόσια διοίκηση, για την εκτεταμένη φοροδιαφυγή στους μικρομεσαίους για την αυθαίρετη δόμηση και για διάφορα άλλα ανομικά φαινόμενα.’’ Όταν ακυρώθηκε αυτό το ανομολόγητο κοινωνικό συμβόλαιο, συμπαρέσυρε… το πολιτικό σύστημα που στηρίχθηκε στον δικομματισμό…
…Η άρχουσα τάξη νόμιζε ότι οι δανειστές θα βάλουν χέρι μόνο στη δημόσια περιουσία. Τώρα αρχίζει να καταλαβαίνει ότι θα βάλουν χέρι και στις εξασθενημένες από την ύφεση ιδιωτικές επιχειρήσεις. Η εσωτερική υποτίμηση, την οποία τόσο ύμνησαν, έχει κι αυτή τη διάσταση. Οι δανειστές θα βάλουν χέρι και στις τράπεζες και μέσω των τραπεζών θα ελέγξουν και τα media. Τέρμα οι προνομιακές δανειοδοτήσεις…
…Η ολιγαρχία του χρήματος προσπαθεί να “κινεζοποιήσει” την Ευρώπη, να καταλύσει το σοσιαλδημοκρατικό μοντέλο και το Κοινωνικό Κράτος. Η αρχή έγινε από τον πιο αδύναμο κρίκο, την Ελλάδα, την οποία έχουν μετατρέψει σε πειραματόζωο…Το σήμερα της Ελλάδας είναι το αύριο των άλλων κοινωνιών της ευρωπαϊκής περιφέρειας, αλλά και το μεθαύριο των κοινωνιών του ευρωπαϊκού πυρήνα…»

.

.

ك

10/01/2013

Ο ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ ΩΣ ΜΗΧΑΝΗ

 

ΕΝΓΚΕΛΣ: ΠΕΡΙ ΕΞΟΥΣΙΑΣ (1872) – goo.gl/PogtI

«…Αν επιδιωξουμε να εξαλειψουμε στη βιομηχανια μεγαλης κλιμακας την εξουσιαστικη πειθαρχηση, σημαινει εξαλειψη της ιδιας της βιομηχανιας, σημαινει οτι θελουμε να καταστρεψουμε την υφαντικη μηχανη για να επιστρεψουμε στο αδραχτι…
…μιας μορφης εξουσιαστικη επιβολη, ανεξαρτητα απο τον τροπο αναδειξης του εξουσιαζοντος, και απο την αλλη, μιας μορφης υποταγη, ειναι συμφυτες με τις υλικες συνθηκες παραγωγης και κυκλοφοριας των προϊοντων, και μας επιβαλλονται ανεξαρτητως της μορφης της κοινωνικης μας οργανωσης…
…οι υλικες συνθηκες παραγωγης και κυκλοφοριας που αναποφευκτα απορρεουν απο τη βιομηχανια και τη γεωργια μεγαλης κλιμακας, τεινουν σε αυξανομενο βαθμο να ενισχυουν και να επεκτεινουν αυτη την εξουσιαστικη επιβολη. Ειναι λοιπον παραλογο να εμφανιζουμε την αρχη της εξουσιας ως απολυτα φαυλη, και την αρχη της αυτονομιας ως απολυτα αγαθη…»

 

BOOKCHIN: Ο ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ ΩΣ ΑΣΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΑ
goo.gl/ucU6K

«…Ο εφιαλτης της κυριαρχιας… αποκαλυπτει πληρως την εξουσιαστικη του λογικη. Οπως ακριβως η αναγκαιοτητα γινεται η βαση της ελευθεριας ετσι και η ιεραρχια γινεται η βαση του ορθολογικου συντονισμου. Αυτη η ιδεα, που ηδη υπονοειτο στο στυγνο Μαρξιανο διαχωρισμο αναμεσα στο βασιλειο της αναγκαιοτητας και το βασιλειο της ελευθεριας (ενας διαχωρισμος που αντιμαχοταν με παθος ο Fourier) εκφραζεται ρητα στο δοκιμιο του Engels Περι Εξουσιας.
Για τον Engels, το εργοστασιο ειναι ενα φυσικο γεγονος της τεχνικης κι οχι ενας ειδικα αστικος τροπος ορθολογισης της εργασιας. Θα υπαρχει λοιπον και στον κομμουνισμο οπως και στον καπιταλισμο. Θα διατηρειται ‘‘ανεξαρτητα απο καθε κοινωνικη οργανωση’’. Για να συντονιστουν οι δραστηριοτητες του εργοστασιου απαιτειται ‘‘πληρης υπακοη’’, οπου τα εργατικα χερια στερουνται καθε ‘‘αυτονομιας’’. Ειτε σε ταξικη ειτε σε αταξικη κοινωνια, το βασιλειο της αναγκαιοτητας ειναι και βασιλειο διαταγων και υπακοης, εξουσιαστων και εξουσιαζομενων.
Με εναν τροπο απολυτα συμφωνο με ολους τους ταξικους ιδεολογους απ’τις απαρχες της ταξικης κοινωνιας, ο Engels παντρευει το Σοσιαλισμο με τη διαταγη και την κυριαρχια σαν να προκειται για φυσικο γεγονος. Η κυριαρχια μετατρεπεται απο κοινωνικο γεγονος σε προϋποθεση της αυτοσυντηρησης σε μια τεχνικα αναπτυγμενη κοινωνια…» [Ελευθερος Τυπος – σ. 19]

 

ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ: H ΟΥΓΓΡΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
[προχειρο – goo.gl/CVDL8 ]

«…Το μονο νοητο οργανο που μπορει να υπαγορευσει… τους κανονες ειναι η κοινοτητα των ιδιων των εργαζομενων. Οι ομαδες εργατων και οι κοινοτητες του τμηματος, του διαμερισματος, του εργοστασιου ειναι που θα εγκαθιδρυσουν τη δικη τους την πειθαρχια και θα εξασφαλισουν το σεβασμο της (οπως αλλωστε το κανουν κι ολας σημερα, ατυπα και ‘‘μη νομιμα’’). Πραγμα που συνεπαγεται την κατηγορηματικη αποκρουση της ιδεας οτι «ο ανθρωπος προσπαθει ν' αποφευγει την εργασια… Ο ανθρωπος ειναι ζωο οκνηρο» (Τροτσκι: Τρομοκρατια και Κομμουνισμος) και οτι η πειθαρχια στην εργασια δεν ειναι παρα αποτελεσμα εξωτερικου καταναγκασμου και οικονομικων κινητρων.
Στα εκμεταλλευτικα συστηματα, δεν ειναι η καταναγκαστικη οργανωση της εργασιας που αποτελει απαντηση στην ‘‘ανθρωπινη οκνηρια’’ – αλλα αυτη η ‘‘οκνηρια’’ φυσικη και κατανοητη απαντηση στην εκμεταλλευση και στην απαλλοτριωση της εργασιας.

…Μια και δεχτουμε την αρχη της εξουσιας των ενδιαφερομενων πανω στις δικες τους τις δραστηριοτητες και την απορριψη της διακρισης μεταξυ ‘‘μεσων’’ και ‘‘σκοπων’’, δεν μπορουμε να θεωρουμε δεδομενα εξοπλισμους, εργαλεια και μηχανες· δεν μπορει πια να υπαρχει θεμα να επιβαλλονται αυτα τα οργανα πανω σ' αυτους που τα χρησιμοποιουν απο τους μηχανικους, τους τεχνικους κλπ, οι οποιοι θα τα εβλεπαν αποκλειστικα με το σκοπο να ‘‘αυξηθει η αποδοτικοτητα της παραγωγης’’, πραγμα που, στ' αληθεια, παει να πει: να μεγαλωσει ακομα πιο πολυ η κυριαρχια του συμπαντος των μηχανων πανω στους ανθρωπους.
…Μια τεχνικη ‘‘ουδετερη’’ ειναι ασφαλως αυταπατη. Μια αλυσιδα συναρμολογησης συνδεεται μ' εναν τυπο παραγωγης και με εναν τυπο παραγωγου – και αντιστροφως… Μια ριζικη αλλαγη στις σχεσεις των εργαζομενων με την εργασια τους συνεπαγεται ριζικη αλλαγη στη φυση των οργανων παραγωγης. Πρωτα πρωτα υπονοει οτι η αποψη αυτων που τα χρησιμοποιουν αυτα τα οργανα ειναι αυτη που υπερισχυει στο processus της συλληψης και της κατασκευης τους. Ενας σοσιαλισμος της αλυσιδας συναρμολογησης θα ηταν αντιφαση στους ορους, αν δεν ηταν μια απαισια φενακη. Πρεπει να προσαρμοζουμε τη μηχανη στον ανθρωπο, και οχι τον ανθρωπο στη μηχανη.
Αυτο οδηγει προφανως στην αποβολη των βασικων χαρακτηριστικων της σημερινης τεχνολογιας – αποβολη που απαιτει επισης και τις αναγκαιες αλλαγες στη φυση των τελικων προϊοντων της βιομηχανιας. Στη σημερινη μηχανη αντιστοιχει το σημερινο χαμηλης ποιοτητας προϊον, κι αυτο το χαμηλης ποιοτητας προϊον απαιτει αυτον τον τυπο μηχανης. Και τα δυο συνεπαγονται και τεινουν να αναπαραγουν εναν ορισμενον τυπο ανθρωπου…»

 

ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ: ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ
goo.gl/aEYpy

«…Λεγεται οτι, αν δεν υπαρχει καταναγκασμος, δεν θα υπαρχει πειθαρχια, πως ο καθενας θα κανει ο,τι του καπνισει, πως θα βυθιστουμε στο χαος. Ολα αυτα ειναι μια ακομα σοφιστεια. Το ζητημα δεν ειναι να μαθουμε αν η πειθαρχια, ή καμια φορα και ο καταναγκασμος, χρειαζονται. Το ζητημα ειναι ποια πειθαρχια, ποιοι την εχουν αποφασισει, ποιοι την ελεγχουν, με ποιες μορφες και ποιους στοχους. [Πειθαρχια προς οφελος ποιών;]
Οσο περισσοτερο οι στοχοι της πειθαρχιας ειναι ξενοι προς τις επιθυμιες εκεινων που οφειλουν να τους πραγματοποιησουν, τοσο πιο ξενες τους ειναι οι μορφες της πειθαρχιας και οι αποφασεις που αφορουν αυτους τους στοχους, και τοσο μεγαλυτερη αναγκη καταναγκασμου υπαρχει για να τις σεβαστουν. Αυτοδιαχειριζομενο συνολο δεν ειναι ενα συνολο χωρις πειθαρχια αλλα ενα συνολο που αποφασιζει το ιδιο την πειθαρχια του, και σε οριακες περιπτωσεις, τις ποινες που πρεπει να υποστουν εκεινοι που την παραβιαζουν αυθαιρετα…» [Υψιλον-σ.223-4]

 

Δες:
ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ: H ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗΣ
goo.gl/jUXrL

*

NOAM CHOMSKY: ΚΑΘΕΣΤΩΤΙΚΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ

04/12/2011

.

N e c e s s a r y I l l u s i o n s .
T h o u g h t C o n t r o l i n D e m o c r a t i c S o c i e t i e s –
goo.gl/GLNNv

«…Τα media που εχουν τη δυνατοτητα να απευθυνθουν στο ευρυ κοινο ειναι μεγαλες εταιρειες, στενα συνδεδεμενες με ακομα μεγαλυτερες συμφυρματικες (conglomerates). Οπως ολες οι επιχειρησεις, πουλανε ενα προϊον… Αγοραστες ειναι οι διαφημιστικες εταιρειες, και το ιδιο το κοινο ειναι το ‘‘προϊον’’, κατα προτιμηση το πιο ευπορο κοινο, που αυξανει την αποδοτικοτητα των διαφημισεων…

…Τα κυριαρχα ΜΜΕ που οριζουν τη γραμμη με την οποια ευθυγραμμιζονται και τα μικροτερα, ειναι εταιρειες που ‘‘πουλανε’’ προνομιουχα ακροατηρια σε αλλες επιχειρησεις. Φυσικα, η εικονα του κοσμου που εκπεμπουν αντανακλα τα συμφεροντα και τις προοπτικες των πωλητων, των αγοραστων και του προϊοντος. Η συγκεντρωση της ιδιοκτησιας των ΜΜΕ ειναι υψηλη και αυξανεται. Επιπλεον τα διευθυντικα στελεχη των ΜΜΕ και οι [διασημοι] σχολιαστες, ανηκουν στις ιδιες προνομιουχες ελιτ, και ειναι αναμενομενο να συμμεριζονται τις αντιληψεις, τις φιλοδοξιες και τις στασεις των συνεταιρων [εργοδοτων] τους, αναφορικα με το ταξικο συμφερον ολων τους. Read the rest of this entry »

ΦΩΤΗΣ ΤΕΡΖΑΚΗΣ: ΟΙΚΟΝΟΜΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ‘‘ΚΡΙΣΗ’’

28/08/2011

.

.

«…Όπως τα μεγάλα προβλήματα που γεννά η σύγχρονη τεχνοεπιστήμη δεν είναι απλώς τεχνικά, έτσι και τα προβλήματα που γεννούν οι σύγχρονες μορφές οικονομίας δεν είναι απλώς οικονομικά. Η «αυτονομία» του οικονομικού πεδίου (όπως και η «αυτονομία» του εν γένει επιστημονικού πεδίου) είναι ακριβώς η κυρίαρχη καπιταλιστική ιδεολογία: πανίσχυρο όπλο σε έναν σφοδρο ταξικό αγώνα, στον οποίον κερδίζουν μέχρι στιγμής οι κεφαλαιοκρατικές ελίτ οδηγώντας τον κόσμο σε αργό θάνατο (απ’ όπου ελπίζουν ότι μπορούν μεσοπρόθεσμα να εξαιρεθούν οι ίδιες). Αν σηκώσουμε όμως το ιδεολογικό πέπλο και δούμε για μία στιγμή καθαρά αυτή την πραγματικότητα, θα έπρεπε ίσως να σκεφτούμε μήπως ό,τι συνιστά ανάθεμα και καταστροφή από τη σκοπιά των οικονομολόγων και των υψηλών παραγγελιοδόχων τους ––η παρούσα κρίση–– είναι ταυτόχρονα μια ελάχιστη χαραμάδα ελπίδας για την ανθρωπότητα.[…] Read the rest of this entry »